Wat houdt een de-minimisverklaring in?

De Europese Unie heeft bepaald dat lidstaten geen ongeoorloofde staatssteun mogen geven aan bedrijven om te voorkomen dat oneerlijke concurrentie ontstaat. Dit betekent concreet dat België of Nederland geen subsidie mag geven aan bedrijven als deze steun niet goedgekeurd is door de Europese Unie. Voor relatief geringe subsidiebedragen heeft de Europese Unie echter een uitzondering gemaakt op deze regel. Lidstaten mogen aan bedrijven een maximum subsidiebedrag verstrekken (het steunplafond) binnen een periode van drie jaar, zonder dat hiervoor goedkeuring van de EU vereist is. Dit is de de-minimisbepaling.

De de-minimisverklaring houdt in dat een aanvrager verklaart dat er over het huidige belastingjaar en de twee voorgaande jaren niet meer dan een vastgesteld bedrag aan steun of subsidie is ontvangen waarvoor ook een de-minimisverklaring nodig was. Dit is belangrijk omdat een bedrijf meerdere kleine subsidiebedragen kan hebben ontvangen van meerdere overheidsinstanties. In de de-minimisverklaring geeft een subsidieaanvrager aan hoeveel van dit soort subsidies zij in totaal in de afgelopen drie jaar hebben ontvangen. Zo kan een subsidieverstrekker bepalen of, en zo ja, hoeveel subsidie zij nog aan deze aanvrager mogen verstrekken zonder het steunplafond te overschrijden.

In het kader van Link2Innovate dienen geïnteresseerde partnerbedrijven een de-minimisverklaring aan te leveren. Alhoewel zij de subsidie niet zelf ontvangen, worden zij aanzien als de uiteindelijke begunstigde van de financiële steun die aan het technologebedrijf wordt gegeven. Het technologiebedrijf ontwikkelt  het nieuwe product/dienst immers voor en op maat van het partnerbedrijf.